Aan de veren herkent men de vogel

23-10-2015

Met een grote glimlach op haar gezicht kijkt ze me aan. Maar is deze glimlach bij deze zoveelste recruiter oprecht of louter professioneel? “Ja, een doorsnee profiel heb je niet. Wel zie ik meerdere studies afgerond, goede cijfers, nevenactiviteiten, buitenland gestudeerd, bestuurswerk, leidinggevende ervaring. Maar je hebt zo veel verschillende dingen gedaan. Mijn complimenten hoor, maar wel lijken ze niet perfect op elkaar aan te sluiten op het eerste gezicht. Interessant is het zeker, maar ik merk dat ik het moeilijk vind om het juiste profiel bij jou te vinden.”

Een handige eigenschap van onze hersenen is dat we dingen kunnen categoriseren. Zie je een object met twee poten en vleugels, dan weet je automatisch dat dit een vogel is. Natuurlijk kun je binnen deze groep ook nog onderscheid maken tussen bijvoorbeeld mussen, kraaien of een adelaar. Echter, meestal denkt de gemiddelde mens bij het aanschouwen van een dergelijk object, niet verder dan aan een vogel.

Deze eigenschap van het generaliserend vermogen is één van de meest waardevolle eigenschappen die onze hersenen hebben. Vaak gebeurt dit onbewust. Het is noodzakelijk om de steeds complexere informatie die we tegenwoordig binnenkrijgen te versimpelen. Maar is dat wel altijd zo slim? Wanneer een werkgever een werkzoekende op gesprek krijgt, is het belangrijk verder te kijken dan of iemand in een bepaald hokje past. Je hoeft als recruiter of leidinggevende geen geoefend ornitholoog te zijn, maar een mus van een adelaar onderscheiden is wel aan te bevelen. Beiden zijn weliswaar vogels, maar wel met andere kenmerken; en voor werknemers interessant, met andere competenties en kwaliteiten. Een adelaar is niet alleen een competitief gerichte roofvogel, maar daarnaast ook sociaal en zorgzaam voor zijn directe omgeving. Menig gesprekspartner aan de andere kant van de tafel heb ik in de war zien raken bij het constateren van twee competenties die op het eerste gezicht niet zo veel met elkaar gemeen hebben.

Te vaak merk ik dat vanuit een geest van hokjesdenken (lees categoriseren) wordt geprobeerd om mij aan de hand van mijn recente werkervaring in een juridisch hokje te stoppen. Ik ben echter meer dan het hokje ‘jurist’ en heb naast mijn Rechtenstudie ook Politicologie en Journalistiek gestudeerd. Ook sta ik in mijn vrije tijd op het toneel en op het tennisveld, doe ik vrijwilligerswerk, besteed ik tijd aan mijn gezin en maak ik grote trektochten in binnen- en buitenland.

Mijn wens voor de mensen aan de andere kant van de tafel is dat men de vogel leert herkennen en waarderen aan zijn veren. Kijk eens wat verder wat voor een soort gevogelte tegenover je zit. Stop hem niet in een hokje en beschouw hem bij het afwijken van het gevormde plaatje niet als een exotische, vreemde vogel. In een sollicitatietraject moet je van een adelaar geen mus willen maken. Kijk ook naar iemands competenties en vaardigheden en niet alleen naar diens opleiding en werkervaring. Ieder vogeltje zingt zoals hij gebekt is. Wanneer je als bedrijf door hokjesdenken niet verder denkt en een potentieel waardevolle werknemer door je vingers laat glippen, laat het zich raden wie op de lange termijn de pechvogel te noemen is.

Hans van de Louw is zo’n vogel met verschillende veren en studeerde Rechten, Politicologie en Journalistiek. Door zijn brede studieachtergrond is hij een ware paradijsvogel die dan ook breed inzetbaar ingevlogen kan worden in de rol van:
Adviseur –​> juridisch, politiek-bestuurlijk, communicatief en strategisch
Tekstschrijver – Journalist
Trainer – Docent- schrijfcoach
Onderzoeker – Researcher

Naar het overzicht

« Terug
×