“Generatie Y? In onze branche denk je toch niet in hokjes…?”

13-09-2016

Eigenlijk weet ik niet eens meer precies waar ik de term ‘generatie Y’ las. Wat ik nog wel weet, is dat deze term me opviel omdat het over mezelf gaat. Gezien mijn geboortejaar blijk ik van de Millenniumgeneratie te zijn en zelfs ook nog van de Googlegeneratie. Waarom? Omdat ik in 1991 geboren ben. Ter plekke vroeg ik me af of het voordelig zou zijn in mijn werk wanneer ik meer zou weten over generatie Y. En X en Z die bij nader inzien ook blijken te bestaan… Ik was er al snel uit: ik kan hier echt helemaal niets mee!

Aangezien ik toch van de Googlegeneratie ben, zocht ik op die zoekmachine meer informatie over generatie Y. Eerlijk is eerlijk: dit deed ik tijdens mijn werktijd… Tot mijn verbazing is er zó veel informatie over dit onderwerp te vinden, dat ik het gelijk minder interessant vond. Totdat mijn oog viel op quotes als: “Een werknemer uit generatie Y heeft behoefte aan aanmoediging in plaats van controle.” “Generatie Y presteert het beste wanneer zij vertrouwen en vrijheid krijgen in hun werk.” “Generatie Y gaat voor inhoud en persoonlijke ontwikkeling.”

Op dat moment wist ik het zeker: dit gaat over mij. Ik werk met plezier bij PP personeelsdiensten. Krijg veel vrijheid in mijn werk. Kan cursussen en opleidingen volgen. Ik krijg nooit de vraag: “Debbie wat ga je vandaag doen?” Of: “Wat heb je vandaag gedaan?” De één kan het zien alsof er geen interesse wordt getoond. Ik ervaar het als vrijheid in mijn werk. Hierdoor kan ik zelf focus aanbrengen in hoe ik werk. Ik weet tenslotte wat er hier van me verwacht wordt. Aan welke persoonlijke- en zakelijke doelen ik vier dagen per week werk. Door deze vrijheid ervaar ik vertrouwen van mijn werkgever, dat voelt fijn waardoor ik graag werk…. en zo is het cirkeltje rond.

Tot zover dus de bevestiging dat ik een typisch gevalletje generatie Y ben. Totdat ik mijn bevindingen uitsprak tijdens de lunch waar ook collega’s aan tafel zaten van 30-, 40- , 50- en 60+. Zij herkenden zich ook allemaal in mijn omschrijving. Er ontstond een waardevolle discussie over het leven, het belang van work-life-balance, persoonlijke ontwikkeling, flexibiliteit en af en toe je privémail checken onder werktijd. We dachten er grotendeels hetzelfde over. Ongeacht leeftijd. Ter plekke werd ik wakker geschud… door deze discussie betrapte ik mezelf erop dat ik vanuit nature mensen helemaal niet in hokjes plaats. Vandaar dat ik waarschijnlijk niet bekend was met de X, Y en Z-generatie. Ik kijk en luister liever vooral naar de persoon die tegenover met zit tijdens een kennismakings- of sollicitatiegesprek. Die stop je niet makkelijk in een hokje.

Ook dat maakt mijn werk zo leuk: dat ik met zo veel verschillende mensen in aanraking kom. Mensen die allemaal verschillende (werk)wensen hebben, met hun eigen specialisaties en talenten. Dat de één graag op Facebook wil kunnen tijdens zijn werk en de ander een opleiding met werk wil combineren. Dat ik dan de aangewezen persoon ben om die persoon op een goede werkplek te krijgen. Ongeacht welke generatie… Dat is waarom ik voor dit werk gekozen heb: geen hokjes! Dat maakt het leven én werk onnodig lastig!

Naar het overzicht

« Terug
×